Het clubje bestond in het begin (eind 1986) uit 3 personen, Marja. Teun en Lein. Teun is overleden voordat ik er bij kwam. Ik heb hem maar heel kort bij Groei en Bloei meegemaakt. Met Lein ligt dat anders.
Zonder Lein verder
Lein Corée overleed zo plotseling dat er snel actie moest worden ondernomen. Tot dat tijdstip had Lein zo'n beetje de leiding. Nou ja leiding, het was vooral gezellig. Tegen de tijd van oogsten, kwamen we gedrieën bij Marja Stroo om alles door te spreken. Wat te oogsten en wat niet, er werd bijna altijd bij Lein thuis besproken welke zaden we zouden aanschaffen en wat we allemaal hadden ontvangen van botanische tuinen van over de hele wereld, de zaden werden verdeeld om de kans van slagen te verhogen. De enveloppen die ik vond van Lein, van 1987, deden wat aanbod betrof niet onder voor nu.
Buiten zijn eigen enorme tuin, had Lein een proeftuin te Domburg bij hun hof 'Duinvliet', het buiten en de boerderij zijn er nog steeds. Toeristen stopten aan de kant om over de heg al de prachtige Irissen en andere bijzonderheden te bewonderen. Soms waren de Naalden van Cleopatra zo hoog, je werd dan als een magneet er naar toe getrokken, als van zelf gingen je voeten die kant op.
Altijd met zijn drieën naar de lezingen met zaden, dat was een keer of drie per jaar. Traditioneel op de jaarvergadering, is nog steeds zo.
Toen werd tuinieren booming business, de club groeide enorm, met zijn tweeën, nee dat ging niet. Dat was de eerste keer dat er een oproep in het groentje stond met de naam Bea van IJzendoorn eronder.
De club groeit
Clare Steemers was ondertussen te Vlissingen neergestreken, we ontmoette elkaar op de plantenruil, het klikte meteen. Twee zielen met dezelfde gedachten over tuinieren. Dat was nummer 1 die ons kwam versterken, daarna kwamen Joke Dissel en Ineke van de Vreede.
In eerste instantie zoals het altijd was, ongedwongen, in het najaar, dat bekende belletje van Marja, wat hebben we? Nou vaak bijzonder dingen, Ineke heeft een prachtige rotstuin, ook heel groene vingers, haar heb ik leren kennen bij de Succulenten club als echtgenote van de voorzitter.
(Ze wilde wel zaden inleveren en ook wel opkweken maar werken in de 'Zaaituin' was wat te veel van het goede)
Joke, een Zeeuwse van oorsprong, kwam weer terug in het Zeeuwse, zag de oproep en dacht dat is wel iets voor mij. Zij is er nu alweer een poosje uit, na in het begin nog wel af en toe te zijn bij gesprongen.
Een poos geleden deed ik weer een oproepje, daar hebben twee vriendinnen op gereageerd. Ada Kokelaar en Marian Rietbergen Ze werken heel hard mee, wij zijn er reuze mee ingenomen, getuige de foto. Ze hebben alle zaden hier verzameld die her en der opgestapeld stonden in het "Proathuus" om naar de parkeerplaats te brengen.
Volkstuin met 'Praothuus'
Geen tuin meer van Lein, mijn tuin is niet gering, maar om nou alles in zaad te laten schieten ten behoeve van de 'Zaaiclub'? Waarom nemen jullie niet net als ik een volkstuin, zei Clare. Marja, Joke en ik helemaal enthousiast, we kwamen een volkstuin tegen met kot, verwaarloosd, maar het was een onderkom als het regende. Mijn Piet, is een goede klusser, samen met zijn vriend Joost hebben ze het kot opgeknapt. Kortom het werd het 'Praothuus' op de 'Zaaituin' nu schonen we daar, wordt het weer te bar, dan om de beurt bij een van ons thuis.
Nog meer hulp
Om de beurt kregen we wat gezondheidsproblemen, alles groeit door. Tja, in het bekende Groentje weer een oproep geplaatst. We hadden weer een helpende hand nodig, vrijwilligers om onze nood te lenigen. Ineens was Bep Kommers er, gehoor gevend aan mijn noodkreet om een extra helpende hand. Dat was denk ik 2001, ze is gebleven, als lid van de 'Zaaiclub'. Joke nam nog een dame mee, dat is Els Heij, dat was 2004, die gretig alles in zich opneemt wat er op het gebied van zaaien en oogsten en tuinieren voor doet. Onze
jongste is Jolanda de Vlieger, die eigenlijk op het werken in de tuin af kwam in 2005, nu ook over stag is en haar zaaikunsten gaat ontwikkelen. Mijn eigen Piet heeft ooit een koude bak gemaakt, Jolanda woont vlakbij, kan dus die koude bak goed benutten. We hadden nog twee dames, voor een zo korte tijd dat het niet het vermelden waard is.
Nu zijn er Ada Kokelaar en Marian Rietbergen bij gekomen
ze zijn al lange tijd lid van Groei en Bloei. Ada heeft zelfs een comissie functie. Hopelijk vinden ze hun draai tussen alle planten aan enthousiasme ontbreekt het niet.
En Rob Tiethof, die zich bemoeid met de fruitbomen, Rob is sinds 2003 helemaal in de ban van zaaien en stekken, we nemen gretig zijn zaden in ontvangst. Ook hadden we Peter Boelhouwer voor het zwaardere werk. Helaas die moest het af laten weten . Zijn rug zei tot hier en niet verder. Er is nu een andere meneer bereid gevonden om hand en spandiensten te verrichten.
Lein had een systeem ontwikkeld, afgedankte enveloppen en margarine dozen, dit systeem hanteren we nog steeds, alleen ietwat verfijnd. Nu is er een computer waarop je in no time keurige cultuur beschrijvingen kan maken.
Er zijn verder nog mensen die zaden aan ons sturen, of hier thuis in een zak aan de voordeur hangen, waarvoor we zeer erkentelijk zijn.
Komt u in de buurt van de 'Zaaituin' kom gerust langs, 's zomers zijn we er vaker, de vaste dag is structureel op dinsdag. Neem gerust contact op.
Bea van IJzendoorn
vormgeving en realisatie: ezoffice © 2007